ROOKGASSEN

De rookgasafvoer van HR-ketels moet op afschot in de richting van de ketel worden aangelegd. Zodoende wordt condensvocht teruggevoerd in de ketel alwaar het via een sifon wordt afgevoerd naar het riool.

Het gevaar van Koolstofmonoxide

In het bloed hecht CO zich aan het zuurstoftransport-eiwit hemoglobine rode bloedcellen waarbij het de zuurstof (O2) verdringt: het vermogen van CO om zich vast te hechten op dit eiwit is circa 240 keer groter dan dat van zuurstof; dat betekent dat zelfs bij een geringe concentratie van CO in de lucht relatief veel CO in het bloed terecht kan komen en er vergiftigingsverschijnselen kunnen optreden. De symptomen van koolmonoxidevergiftiging zijn hoofdpijn, misselijkheid, duizeligheid en vermoeidheid. Wanneer langer blootgesteld, wordt dit gevolgd door bewusteloosheid en ten slotte de dood door zuurstofgebrek in de hersenen. De symptomen worden vaak niet herkend. Door koolmonoxide vergiftigde personen en dieren vallen ongemerkt in slaap en overlijden als de blootstelling voortduurt.

Slachtoffers van koolmonoxidevergiftiging hebben een opvallend rode blos op het gezicht. Jaarlijks vallen er in Nederland en België doden door koolmonoxidevergiftiging. Vaak is de oorzaak een verstopt ventilatiekanaal, bijvoorbeeld door een vogel- of wespennest. Overdag is er meestal voldoende ventilatie, maar wanneer 's nachts alle deuren gesloten zijn en alle bewoners slapen, bestaat het gevaar dat ze in hun slaap vergiftigd worden en overlijden.

Wat is CO?

CO is een kleurloos, reukloos, smaakloos en niet-irriterend gas dat normaal gezien vrijkomt bij elke (onvolledige) verbranding van hout, kolen, gas, mazout, enz. Dit impliceert dat elk verwarmings- of heetwatertoestel een potentiële CO-bron is.

 

Preventie en behandeling

Koolmonoxidevergiftiging kan worden voorkomen door bij gas- olie- en kolenkachels en geisers te zorgen voor een goede luchttoevoer en ook een goede afvoer naar de buitenlucht van de rookgassen. Een koolmonoxidemelder alarmeert de gebruikers van de ruimte waarin deze melder gemonteerd is voor een te hoge concentratie, gelijk aan een rookmelder.

Een slachtoffer van koolmonoxide moet zo snel mogelijk in de frisse lucht worden gebracht. Zo mogelijk moet een hogere concentratie zuurstof worden aangeboden. Hulpverleners zullen ervoor moeten oppassen zelf niet vergiftigd te worden.